Terug uit Wenen... met een medaille
Op 24 mei 2004 zijn we na 12 dagen en 2700 km via Tsjechië teruggekeerd. Een mail vanuit Oostenrijk mislukte en Joris vertoefde in Zweden, dus hierbij alsnog mijn verslag van mijn Weense marathon op zondag 16 mei.
Het ging prima. Na een onrustige nacht vol regen bleef die zondag vrijwel droog met regelmatig een zonnetje, een flinke koude bries en gemiddeld 15 graden. Dus lange broek! De orlganisatie was prefect, alleen die watersponzen.... niemand had ze meegenomen; bij elke marathon worden ze langs de route uitgereikt, hier kregen we ze al bij de startnummeruitgifte.
De eerste 10 km liep ik in 55 minuten, de halve marathon ging in 1.58, bij 30 km stond mijn klokje op 2.54 uur en bij 35 km lag mijn gemiddelde kilometertijd nog onder de 6 minuten. Eindtijd 4.15.16, een verbetering van mijn PR met bijna 8 minuten. En binnen het dubbele van de winnaar, een Keniaan die ruim 2.08 uur klokte. Ik had geen last van kramp; bij de 35 en 38 km rustte ik enkele minuten voor rekoefeningen.
Er startten 20.000 lopers waarvan 12.000 de hele marathon liepen. De start was op de Reichsbrücke en de finish op de Heldenplatz, daartussen liep de route langs vele bekende lokaties, zoals het Prater met het reuzenrad.
Maandag kon ik mij prima voortbewegen, alleen de trappen naar beneden gingen zeer moeizaam. We hebben veel van Wenen gezien en exposities van Egon Schiele en Friedrich Hundertwasser. We genoten van heel mooi modern ballet en ik genoot op de sterfdag van Gustav Mahler van de Wiener Philharmoniker in vol ornaat o.l.v. Seiji Ozawa en 150 zanger uit Wenen en Bratislava met het Requiem van Hector Berlioz. De tenor Torsten Kerl gaat het ook maken!
Al met al was deze marathonvakantie weer een succes. De foto's spreken voor zich.
De volgende? Nog even bezien.... Berlijn, Budapest of Lissabon? "U hoort nog van mij".
Wilco Machielse