Les Cretes de Spa, 19 april 2008

Zaterdag 19 april was de halve marathon van Spa. In de auto onderweg had iedereen nog het hoogste woord over bergen die met fiets of te voet bedwongen waren. Eenmaal aangekomen in Spa werd het al wat stiller, na een blik op steile heuvels en afgetrainde mannen. De eerste drie kilometer waren vlak en asfalt, door het mooie centrum van Spa. Daarna kon het feest beginnen en zag ik het lange lint van lopers voor me de berg op slingeren.

Na negen kilometer gingen we over de skipiste naar boven. Hier begon ik me toch af te vragen, wat ik hier deed. Met slechts 1 duurloop in de afgelopen drie maanden, leek het me ineens een raar plan. Maar het publiek hielp goed mee. Vooral vrouwen werden aangemoedigd, met bij elke helling een "bravo madame!". Eenmaal bovengekomen op het plateau van de hoge venen, was er voor piekeren geen tijd meer. Van te voren was ik al gewaarschuwd om mijn veters strak te doen, om hier de schoenen niet te verliezen. Na een paar charmante sprongen om niet in de blubber te komen, bleek het onvermijdelijk. Je werd al snel tot je enkels in de drek gezogen en de schoenen liepen vol. Wel zo makkelijk. Springen was niet meer nodig, gewoon recht er doorheen. Het was genieten. Zeven kilometer lang, vals plat naar beneden, vol door de modder. Bij de achttien kilometer was het uit met de pret, steil omhoog langs een boshelling. De laatste kilometers langs een riviertje, veel keien en wortels, maar met de finish in zicht.

In de sporthal een warme douche, bruin bier en rijstevlaai. Daar doe je het voor. 500 meter geklommen en prachtige uitzichten gehad. Als je ook zin hebt; op 1 juni is La Roche. Geen modder, maar wel 500 meter op en af door het bos langs de Ourthe. Camping naast de start, de avond van te voren ter plaatse inschrijven en Brusselse wafels bij de verzorgingsposten (geen bier).