New York New York

Hoe maken we duidelijk wat het is om de marathon van New York te lopen? Misschien lukt het als we bij het begin beginnen. De wekkers die zondagochtend om 5:00 afging, of nee de avond er voor toen de loopkleding, de muts, het eten, de warme kleren, de metrokaart, het flesje water werden klaargelegd. De alleen toegestane doorzichtige marathontas voor in de metro, bus en op de ferry.

Zondag met een kleine groep Nederlandse lopers in het hotel wat gegeten om vervolgens richting metro te gaan. In de metro was al gezellig vol met mede atleten. Van metro overgestapt op de bus die ons naar de ferry bracht. En daar was het dus echt druk! Lopers uit de hele wereld met allemaal hetzelfde tasje op weg naar de start op Staten Island. Daar aangekomen, stond er weer een bus te wachten die ons naar het startveld bracht. Allemaal naadloos op elkaar aansluitend! Daar nestelden we ons op het gras in de gestaag opkomende zon. Relaxed aten we een voedzame wafel en gingen meerdere malen naar het toilet. Duizenden atleten bij elkaar allemaal warm aangekleed, sommige in slaapzakken.

De twee snelle mannen van de Utrechtse atletiekvereniging U-Track Hans en Jaap namen na een uur afscheid van Wiro en Leontien en vervoegden zich naar hun blauwe startvak. Opvallend was de ontspannen sfeer onder de 40.000(!) deelnemers. Alles was perfect georganiseerd, het kon niet fout gaan. De warme kleding voor na de finish werd in bewaring gegeven aan UPS, er was voldoende gratis koffie en water. Wiro en Leontien zouden startten in het groene vak. We zouden samen lopen, dat hadden we elkaar plechtig beloofd. Het wachten was op de start, het traditionele kanonschot. Heel zacht hoorden we dat. Zo'n 20 minuten na de start mochten we ook. Onze kleding om warm te blijven gooiden we weg. In groepen van 1000 lopers mochten we starten. Meteen een eerste brugbeklimming, de Verrezano Bridge. Al liepen we niet boven op de brug, we hadden een waanzinnig mooi uitzicht op de skyline van New York.

We liepen van wijk tot wijk Staten Island, Brooklyn, Queens, the Bronx en Manhattan . Five boroughs, Five bridges. Voor mijn gevoel was er geen 100 meter vlak. Zwaar was het, maar ik genoot! High fives werden er uitgedeeld, geklapt werd er voor de vele bands die speelden langs het parcours, rijen en rijen dik stond het. We draaiden 1st avenue op: voor ons duizenden lopers en links en rechts alleen maar schreeuwenden mensen. Het kippenvel dat Wiro al had zou niet meer weg gaan. We liepen in een soort roes, onbeschrijflijk. Vanaf mile 22 liep het minder soepel. Het hoofd wilde nog wel, maar de benen dachten er anders over. Als min of meer ervaren marathonloopster (Rotterdam '05 en Utrecht '06), sleepte Leontien Wiro (die in New York zijn 1e marathon liep)er door heen. Central Park en de weg er naar toe zagen zwart van de mensen en ze stonden er allemaal voor mij! Zo voelde het. We finishten samen in 4:11 uur en een beetje. Had ingezet op 4 uur, maar dat laat je los als je tussen duizenden lopers over first Avenue loopt. Maanden van training (met een slecht begin vanwege een pijnlijke linkervoet) waren niet voor niets geweest. De medaille is mooi, de marathon van New York iets ongelooflijks!

Jaap liep een snelle race, in 3.20 en nog wat was hij binnen Hans had het na de halve zwaar en kwam na 4.03 en nog wat binnen.